Λαβή γραφής: Πότε να παρέμβουμε και πώς να το διαχειριστούμε;

Η ανησυχία σχετικά με την ένταξη των παιδιών στο σχολείο, είναι ένας από τους κυριότερους λόγους που οι γονείς επισκέπτονται τα κέντρα ειδικών θεραπειών και για το εάν θα μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτή τη μεγάλη αλλαγή της σχολικής τους ζωής.

Άλλωστε απαιτούνται πολλές κατεκτημένες δεξιότητες (κοινωνικές, κινητικές, γνωστικές), ώστε να μπορεί το παιδί να ενταχθεί ομαλά στο σχολικό πλαίσιο.

Θα μπορούσαμε, σχετικά εύκολα, να παρατηρήσουμε τους πιο συχνούς λόγους επισκέψεων των γονέων, σε ειδικούς θεραπευτές, όπως είναι η αδυναμία επαρκούς συγκέντρωσης του παιδιού, η έντονη κινητικότητά του και ακούμε ερωτήσεις που κάνουν συχνά οι γονείς, όπως: μπορεί να καθίσει ήσυχο και να παρακολουθήσει τη δασκάλα; μπορεί να παίξει εύκολα με τα υπόλοιπα παιδιά; Μπορεί να γράψει την ορθογραφία; κλπ.

Είναι αλήθεια πως συνδυάζονται πολλοί παράγοντες και δεξιότητες, προκειμένου να καταφέρει ένα παιδί να γράψει. Μερικοί από αυτούς τους παράγοντες, είναι το επαρκές επίπεδο συγκέντρωσης, η σωστή και τυπική μυϊκή ανάπτυξη του κορμού και ειδικά των άνω άκρων, η σωστή θέση στην καρέκλα και το θρανίο κ.α. Καταλαβαίνουμε λοιπόν, πως η γραφή, δεν αφορά μόνο την τελική εικόνα του παιδιού, αλλά διάφορες άλλες δεξιότητες, οι οποίες είναι απαραίτητο να κατακτηθούν.

Ένα βασικό χαρακτηριστικό που πρέπει να προσέξουμε, είναι το επίπεδο του μυϊκού τόνου στα δάχτυλα. Εάν το παιδί, κρατάει το μολύβι πολύ δυνατά, εκτός  από ένα φτωχό αποτέλεσμα στη γραφή ή τη ζωγραφική, υπάρχει πιθανότητα να επέλθει κόπωση και να προκαλεί τη συχνή αλλαγή του χεριού, ώστε να συνεχίσει να ζωγραφίσει ή να γράφει. Αυτό, συνήθως σε ηλικίες 3-5 ετών, μπορεί να προκαλέσει την καθυστέρηση της πλευρίωσης (επικράτηση της μιας πλευράς του σώματος και πιο συγκεκριμένα, κυριάρχηση αριστερού ή δεξιού χεριού).

Αντίθετα, υπάρχει η πιθανότητα να κρατάει πολύ απαλά το μολύβι, άρα το αποτέλεσμα να είναι πάλι φτωχό. Τότε θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αυξήσουμε τον μυϊκό τόνο στα δάχτυλα και να ενδυναμώσουμε συνολικά τα άνω άκρα του παιδιού. Κάποιοι απλοί τρόποι, είναι να δίνουμε ευκαιρίες στο παιδί:

• Να παίζει με πλαστελίνη
• Να πιέζει μπάλες anti-stress
• Να παίζει με τουβλάκια
• Να τραβάει μικρά λαστιχάκια
• Να βοηθάει στην κουζίνα, φτιάχνοντας και πιέζοντας ζύμη
• Να βοηθά στο άπλωμα ρούχων, πιέζοντας για να ανοίξει τα μανταλάκια
• Να τραβάει τα βρεγμένα ρούχα από το πλυντήριο κ.α.
• Να στύβει σφουγγάρι και να καθαρίζει το τραπέζι

Υπάρχει ένας κοινά αποδεκτός τρόπος να πιάνουμε το οποιοδήποτε εργαλείο γραφής, το οποίο μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως τελικό στάδιο. Σε αυτό το στάδιο, το παιδί κρατάει το μολύβι με τα τρία δάχτυλα, τον αντίχειρα, τον δείκτη και τον μέσο. Oνομάζεται δυναμική τριποδική και είναι η πιο συνηθισμένη και λειτουργική. Ωστόσο, υπάρχουν παραλλαγές αυτής της λαβής, που μπορούν να είναι λειτουργικές και δεν χρειάζεται να πιέζουμε το παιδί, ώστε να κατακτήσει τη συγκεκριμένη.

Τέλος, είναι πολύ σημαντικό, να αντιληφθούμε, πως το παιδί, θα πρέπει να περάσει από όλα τα στάδια σύλληψης του εργαλείου γραφής, ανάλογα με την ηλικία του και το αναπτυξιακό του στάδιο.

Πηγή: kidsproject.gr

www.eidikospaidagogos.gr

Διαβάστε επίσης:

Webinar: “Διαταραχές Λόγου – Αξιολόγηση και Τεχνικές Παρέμβασης”