Δυσπραξία: Τι συμβαίνει μέσα στον εγκέφαλο;

Δυσπραξία: Τι συμβαίνει μέσα στον εγκέφαλο;

Ο φλοιός του εγκεφάλου αποτελεί το μεγάλο σημαντικό χώρο του εγκεφάλου και διαιρείται σε τέσσερις ξεχωριστές περιοχές: η περιοχή κίνησης, ο μετωπιαίος λοβός, η αισθητήρια περιοχή και ο πίσω φλοιός του εγκεφάλου.

Όπως υποδηλώνει το όνομα, ο μετωπιαίος λοβός βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου. Τόσο η περιοχή κίνησης όσο και η αισθητήρια περιοχή αποτελούν ζώνες, που εκτείνονται κατά μήκος του εγκεφάλου, αμέσως μετά τον μπροστινό λοβό. Πίσω από τον αισθητήριο φλοιό βρίσκεται ο πίσω φλοιός του εγκεφάλου, όπου διατηρούνται βαθιά μέσα στον εγκέφαλο οι ακουστικές και οπτικές περιοχές.

Τα ερεθίσματα από τα αισθητήρια όργανα μεταδίδονται στον φλοιό του εγκεφάλου μέσω ενός δικτύου οδών νευρικών αξόνων.

Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και της μάθησης, εγκαθίστανται οι σύνδεσμοι ανάμεσα στα νευρικά κύτταρα (νευρικές οδοί). Ενδυναμώνονται όταν επιτυγχάνονται τα επιθυμητά αποτελέσματα – για παράδειγμα, ένα παιδί μαθαίνει να επεξεργάζεται την πολύπλοκη σειρά κινήσεων που απαιτούνται για να σηκώσει ένα ποτήρι και να πιει απ’αυτό.

Η συνεχής επανάληψη επιτρέπει το σχεδιασμό αυτών των ενεργειών να γίνουν σχεδόν αντανακλαστικές.

Χρησιμοποιώντας εξωτερικά αισθητήρια δεδομένα, π.χ. οπτικό πεδίο και ήχο, μαζί με αυτά τα “αποκτηθείσα” μοτίβα κίνησης, ο φλοιός του εγκεφάλου μπορεί να κρίνει την καλύτερη πορεία ενέργειας που μπορεί να ακολουθήσει. Μετά στέλλει τα κατάλληλα κινητικά ερεθίσματα.

Η δυσπραξία συνδέεται με προβλήματα στην ανάπτυξη των νευρικών οδών.

Οι τεχνικές MRI (εγκεφαλική απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού) έχουν αναγνωρίσει ανωριμότητες στην ανάπτυξη αυτών των νευρικών οδών σε μερικά άτομα με δυσπραξία. Αν αυτοί οι οδοί δεν αναπτυχθούν, είναι λογικό ο συντονισμός και οι προσπάθειες του παιδιού για ελεγχόμενη κίνηση επίσης να μην αναπτυχθούν. Ο φλοιός του εγκεφάλου διαιρείται σε δεξί και αριστερό ημισφαίριο, τα οποία έχουν εξειδικευμένες λειτουργίες. Λειτουργούν σχεδόν ξεχωριστά. Πολλές λειτουργίες τις «μοιράζονται», αλλά γενικά κάθε πλευρά μοιάζει να εργάζεται σχεδόν ανεξάρτητα, προσφέροντας μία πληροφορία για να ολοκληρωθεί η «εικόνα» και συνεπώς, να σχηματιστεί ένα σύνολο, π.χ. το αριστερό ημισφαίριο δέχεται τις πληροφορίες ανακατεμένα και ασύνδετα˙ μόνο όταν το δεξί ημισφαίριο εργαστεί αρμονικά με το αριστερό, ερμηνεύονται εικόνες και ενέργειες με τη σωστή σειρά και οι πληροφορίες κατανοούνται ως ένα ολοκληρωμένο κομμάτι ή αντικείμενο.

Στα άτομα με δυσπραξία φαίνεται ότι τα δύο ημισφαίρια δεν ανταποκρίνονται ταυτόχρονα και συντονισμένα.

Επίσης, είναι η ανάπτυξη των δύο ημισφαιρίων που αποφασίζει κατά πόσο ένα άτομο είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας, αλλά και πάλι αυτή η βασική ανάπτυξη μοιάζει ουσιαστικά μειωμένη και επομένως, το παιδί μπορεί να χρησιμοποιεί και τα δύο χέρια χωρίς προτίμηση για κάποιο χρονικό διάστημα, μειώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την ανάπτυξη ικανοτήτων γραφής. Επίσης, ο φλοιός περιβάλλει δομές γνωστές ως ο «θάλαμος», «υποθάλαμος» και «υπόφυση». Αυτή η περιοχή είναι γνωστή ως το στεφανιαίο μεταιχμιακό σύστημα εγκεφάλου. Αυτό το σύστημα είναι υπεύθυνο για τις «ενστικτώδεις» και αυτόματες αντιδράσεις εντός του σώματος. Επίσης, είναι στενά συνδεδεμένο με τη συναισθηματική συμπεριφορά. Καθώς ο φλοιός ωριμάζει, δρα ως προς τη»μετρίαση» των επιδράσεων της συναισθηματικής παραγωγής του στεφανιαίου μεταιχμιακού συστήματος σχετικά με αντιδράσεις σε ερεθίσματα. Αν δεν ήταν έτσι, το άτομο θα ήταν υπερενθουσιώδες, υπερευαίσθητο και υπερβολικά ευαίσθητο σε εξωτερικά ερεθίσματα.

πηγή: www.noesi.gr

www.eidikospaidagogos.gr