Οι συχνότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας

Η ανάπτυξη και η εξέλιξη των παιδιών περνάει μέσα από διάφορα στάδια κινητικής, γνωστικής, αντιληπτικής, κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης και ωρίμανσης. Μέσα από κάθε αναπτυξιακό στάδιο τα παιδιά καλούνται να αντιμετωπίσουν καινούργιες προκλήσεις και απαιτήσεις, στις οποίες θα πρέπει να ανταποκριθούν όσο γίνεται καλύτερα. Μια κρίσιμη μεταβατική περίοδος στη ζωή των παιδιών είναι η προσχολική και κυρίως η πρώτη σχολική περίοδος (νηπιαγωγείο και Α” & Β” Δημοτικoύ), όπου τα παιδιά βρίσκονται αντιμέτωπα με καινούργιες απαιτήσεις και δεδομένα μαθησιακού και γνωστικού κυρίως τύπου.

Στα περισσότερα παιδιά η μετάβαση από την προσχολική νηπιακή ηλικία στη σχολική γίνεται σχετικά εύκολα με μικρές ή μεγαλύτερες δυσκολίες, μιας και κάποια αναπτυξιακά ορόσημα γνωστικού, αντιληπτικού και κινητικού τύπου έχουν εγκαθιδρυθεί- αυτοματοποιηθεί. Υπάρχουν όμως και παιδιά που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του σχολείου, λόγω ιδιαίτερων δυσκολιών και προβλημάτων.

Τα προβλήματα και οι δυσκολίες που συνήθως παρατηρούν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί σε ένα παιδί είναι τα εξής:

• Να μην μπορεί να παραμείνει ακίνητο στη θέση του (συνεχή κινησιακή ανησυχία)
• Να θέλει διαρκώς να κινείται ή να μιλάει ακατάπαυστα, χωρίς απαραίτητα να του απευθύνει κανείς τον λόγο
• Να δείχνει απρόσεκτο- αφηρημένο κατά τη διάρκεια του μαθήματος ή του διαβάσματος στο σπίτι
• Το περιβάλλον του (θρανίο, γραφείο) να είναι ανοργάνωτο
• Να χρειάζεται αρκετή ώρα για να διαβάσει και να γράψει τα μαθήματά του
• Να μην μπορεί να θυμηθεί και να αποστηθίσει τα όσα μαθαίνει
• Αδυναμία κατανόησης του περιεχόμενου ενός κειμένου
• Να μην διαβάζει σωστά (δυσκολία κατανόησης τονισμού των λέξεων, των σημείων στίξεως και της αναγνώρισης αριθμών και γραμμάτων)
• Να μην γράφει σωστά (κακογραμμένο κείμενο ή γεμάτο μουτζούρες)
• Η σύλληψη του εργαλείου γραφής να μην είναι λειτουργική
• Δυσκολία να γράψει αυτά που λέει ή να διατυπώσει σωστά αυτά που σκέφτεται
• Να μην μιλάει και να δυσκολεύεται στην έκφραση, δυσανάλογα με τους υπόλοιπους συνομήλικους του (μονολεκτικές απαντήσεις, ντροπαλή συμπεριφορά)
• Να δείχνει εκνευρισμένο, θυμωμένο με έντονες αντιδράσεις ή αδικαιολόγητο άγχος.

Αυτές οι δυσκολίες μπορεί να είναι το αποτέλεσμα κάποιων αρκετά συνηθισμένων διαταραχών, οι οποίες κατηγοριοποιούνται ως εξής:

• ΔΕΠ-Υ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητας)
• Δυσλεξία (η πιο κοινή από τις μαθησιακές διαταραχές, γνωστές κι ως ειδικές μαθησιακές δυσκολίες)
• Ειδική Γλωσσική Διαταραχή
• Διαταραχή Συντονισμού Κινήσεων
• Οριακή Νοημοσύνη

Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπευτική παρέμβαση είναι καθοριστικής σημασίας για την ένταξη και ομαλή προσαρμογή των παιδιών στο σχολικό περιβάλλον.

πηγή: infokids.gr

www.eidikospaidagogos.gr